WAARNEMING
je neemt je interpretatie waar als realiteit
We nemen onze interpretatie waar als werkelijkheid.
En bouwen daar vervolgens
ons leven omheen.
Waarneming
De meeste mensen zoeken naar antwoorden. Misschien begint de zoektocht ergens anders. Bij de vraag hoe je eigenlijk waarneemt.
Want wat je denkt, voelt en ervaart lijkt vanzelfsprekend. Toch wordt jouw ervaring gevormd door alles wat je hebt geleerd, meegemaakt en bent gaan geloven. Patronen, overtuigingen en emoties kunnen zo vertrouwd raken dat je ze niet meer herkent als iets wat je hebt aangeleerd.
Je neemt je interpretatie waar als werkelijkheid.
Samen kijken we naar wat daaronder ligt.
Want dezelfde beweging die je helpt begrijpen waarom je doet wat je doet, opent ook een andere manier van kijken naar bewustzijn, droomtijd en de ongeziene wereld.
Van het zichtbare naar het onzichtbare.
Van identificatie naar waarneming.
Van wat je denkt te zijn naar wat je werkelijk bent.
Je zit niet vast in je leven,
maar in hoe je het waarneemt
We nemen onze interpretatie waar als werkelijkheid.
En bouwen daar vervolgens
ons leven omheen.
De illusie van jouw werkelijkheid
Wat jij ‘de werkelijkheid’ noemt, is vaak niks anders dan een gekleurde bril van oude overtuigingen, geërfde patronen en emoties uit het verleden.
We nemen niet de wereld waar zoals hij is, maar zoals wij zijn. Op basis van die interpretatie maken we keuzes, vormen we relaties en richten we ons leven in. Maar wat gebeurt er als je die bril afzet?
Wanneer je jouw vaste interpretaties leert doorzien, valt het fundament onder je oude patronen weg. Pas dan ontstaat er ruimte voor ware vrijheid en een verruimde waarneming.
DE VORM
ERVARING
Wat je ziet en voelt is niet de werkelijkheid zelf, maar slechts de verschijningsvorm die opkomt in jouw bewustzijn.
DE BRIL
INTERPRETATIE
Tussen zien en ervaren zit jouw filter van aangeleerde overtuigingen, die betekenis en verhalen geeft aan wat er gebeurt.
DE GETUIGE
HET BEWUSTZIJN
Je bent niet het verhaal of de emotie die verschijnt, maar de stille ruimte die alles observeert zonder kramp of controle.
Voorbij de illusie van houvast
Zolang vorm als vast wordt gezien, ontstaat controle; zodra vorm als veranderlijk wordt gezien, verschuift wat je ‘leven’ en ‘verlies’ noemt.
We klampen ons vast aan rollen, relaties, lichamen en ideeën, in de hoop iets blijvends te vinden. Maar alles wat een vorm heeft, beweegt en verandert continu. Zodra je leert kijken door de ogen van verruimde waarneming, zie je dat niets écht verloren gaat, het verandert slechts van gedaante. De kramp van controle maakt plaats voor de rust van overgave.
Je identiteit voelt vast, maar is opgebouwd uit aannames.
De architectuur van je waarneming
Van automatische reactie naar verruimd bewustzijn.
Ervaring verschijnt in bewustzijn. Alles wat je kent, verschijnt als waarneming in dat veld. Wat verschijnt, is vorm. Wat waarneemt, is niet de vorm.
Wat je ervaart is niet de werkelijkheid zelf, maar een verschijningsvorm van werkelijkheid in bewustzijn. Je ervaart nooit “wat is”, je ervaart wat verschijnt. Tussen waarneming en ervaring ligt interpretatie. Interpretatie geeft betekenis aan wat verschijnt.
Betekenis voelt als waarheid, maar is constructie. Wat vanzelfsprekend lijkt, is vaak geïnterpreteerd. Wanneer interpretatie niet herkend wordt als interpretatie, wordt het een identiteit. Je wordt niet wat je ervaart, maar je gaat je ermee identificeren. “Dit gebeurt” wordt: “dit ben ik”.
Controle ontstaat binnen identificatie. Als je iets bent, wil je het behouden, sturen of beschermen. Controle is dus geen feitelijke macht, maar een reactie op identificatie met vorm. Lijden ontstaat niet uit wat gebeurt, maar uit de weerstand tegen wat verschijnt. Niet de situatie is bepalend, maar de manier waarop zij wordt vastgehouden in betekenis.